Во 2016 година беше поставен камен-темелникот за изградба на новата болница во Штип – проект кој беше најавен како стратешки објект за истокот на Македонија, со целосно нова опрема, современ медицински факултет и студентски дом. Денес, речиси една деценија подоцна, болницата сè уште не е завршена. Иронијата е што повторно, како и секогаш, токму пред избори се повторува познатата реторика: „За 2-3 години ќе биде готова.“
На почетокот од мандатот на актуелната Влада, премиерот Христијан Мицкоски и тогашниот министер за здравство Арбен Таравари ја посетија болницата. Ветија дека ќе се направи целосна анализа, ќе се расчистат спорните тендери и ќе се обезбедат средства за продолжување на изградбата. Истакнаа дека болниците во Штип и Кичево ќе бидат приоритет. Поминаа речиси две години од тие изјави, но на терен сè уште нема реален напредок.
Овој проект, кој требаше да ја зголеми достапноста и квалитетот на здравствените услуги, да отвори нови работни места и да придонесе за децентрализација на здравствениот систем, стана симбол на нефункционалноста, партиската манипулација и институционалната неодговорност. Девет години подоцна, граѓаните се уште се лекуваат во стари, руинирани објекти со застарена опрема, додека проектот кој требаше да донесе надеж – сè уште е недоизграден.
Секоја власт, без разлика од која политичка партија ја користи болницата во Штип како предизборен адут, ветувајќи „завршница“, „опремување“, „отворени врати“. Но откако ќе поминат изборите – молк. Работите повторно се влечат, динамиката се успорува, и сè се сведува на чекање на следниот изборен циклус.
Болницата во Штип не е само недограден објект – таа е огледало на системот кој хронично боледува од манипулација, неефикасност и политички маркетинг на грбот на здравјето на граѓаните.