Петар Богојески повторно успеа да го привлече вниманието на јавноста. Овојпат со ставови за „машки надзор“ врз жените во бракот, феминизмот и семејните односи, кои предизвикаа бројни реакции и осуди. Но, приказната не е само за еден политичар и неговите контроверзни изјави. Приказната е и за нас.
Како општество, изгледа дека сме станале експерти за дигитален револт. Ќе прочитаме провокативен статус, ќе ставиме лајк, ќе споделиме, ќе напишеме неколку остри реченици, ќе се скараме во коментарите и ќе продолжиме со денот како ништо да не се случило.
И токму тука е проблемот.
Додека еден „небитен“ политичар, како што многумина би го нарекле, добива огромно внимание со своите изјави, ние му го даваме она што можеби најмногу го посакува – јавност, простор и видливост.
Но, уште поголем проблем е што енергијата што ја трошиме на Фејсбук ретко ја претвораме во вистински граѓански притисок. Каде се организираните реакции? Каде се јавните протести? Каде е барањето институциите да постапат и да утврдат дали ваквите ставови се во согласност со функциите и одговорностите што ги носат јавните личности?
Не е доволно да се згрозиме од изјава за „машки надзор“ врз жените. Не е доволно ни политичарите да објават осуда на социјалните мрежи. Одговорноста мора да има продолжение, а институциите не смеат да останат неми набљудувачи.
Можеби најголемата победа на ваквите политички провокации е токму тоа што нè држат заробени во бескрајни интернет-расправии, додека вистинските проблеми остануваат нерешени.
Затоа, наместо уште еден лајк, можеби е време за будни граѓани, и барање конкретна одговорност.